Drotaweryna jest stosowana w przypadku skurczu mięśni gładkich pochodzenia zarówno nerwowego jak i mięśniowego. Działanie rozkurczające drotaweryny nie zależy od rodzaju unerwienia oraz lokalizacji mięśni gładkich ( przewód pokarmowy, układ moczowo-płciowy, układ krążenia oraz drogi żółciowe ). W mechanizmie działania drotaweryny odgrywa rolę wpływ na fosfodiesteryzację, powodujący wzrost stężenia cAMP oraz zwiększony napływ jonów wapnia do komórek. Po podaniu doustnym w ciągu godziny wchłania się 90% podanej dawki. Lek jest metabolizowany w wątrobie, wydalany jest z żółcią i moczem.

stany skurczowe dróg żółciowych np. w przebiegu kamicy pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia brodawki Vatera. Stany skurczowe w obrębie dróg moczowych związane z kamicą dróg moczowych, zapaleniem miedniczek nerkowych, zapoleniem pęcherza moczowego, bolesnym parciem na mocz. Oraz wspomagająco: w stanach skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego w przebiegu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapalenia żołądka, zapalenia jelit, zapalenia okrężnicy, zapalenia trzustki, w stanach skurczowych wpustu i odżwiernika, zespole drażliwego jelita grubego, zaparciach na tle spastycznym i wzdęciach jelit; w stanach skurczowych w obrębie dróg rodnych: w bolesnym miesiączkowaniu, zapaleniu przydatków, silnych bólach porodowych, zagrażającym poronieniu.

ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca, blok przedsionkowo-komorowy II-III stopnia

1 tabletka zawiera substancję czynną: chlorowodorek drotaweryny 40 mg oraz substancje pomocnicze: stearynian magnezu, talk, poliwidon, skrobia, laktoza.

Dorośli: 120 do 240 mg (3 razy po l do 2 tabletek na dobę) Dzieci: od l-go do 6-go roku życia 40 do 120 mg ( 2-3 razy po 1/2 do 1 tabletki na dobę ), w wieku szkolnym 80 do 200 mg ( 2 do 5 razy po jednej tabletce na dobę ).